b-movies.gr - horror : sci-fi : exploitation : fantasy
Home
b-mission
b-news
b-movies
b-people
b-άρθρα
b-TV
b-events
Polls
Επικοινωνία
Φιλικά sites
Links
Search
Αναζητηση για:

Στην κατηγορία:


Δείτε επίσης
THE SADISTTHE SADIST (1963)
AXEAXE (1977)
DEVIL TIMES FIVEDEVIL TIMES FIVE (1974)
FIGHT FOR YOUR LIFEFIGHT FOR YOUR LIFE (1977)
ALONE IN THE DARKALONE IN THE DARK (1982)
HOUSE ON THE EDGE OF THE PARKHOUSE ON THE EDGE OF THE PARK (1980)
THE LAST HOUSE ON THE BEACHTHE LAST HOUSE ON THE BEACH (1978)
MOTOR PSYCHOMOTOR PSYCHO (1965)
LIVING HELLLIVING HELL (2000)

Valid XHTML 1.0 Transitional

horror : sci-fi : exploitation : fantasy
FUNNY GAMES (1997) (Αυστρία)
Ελληνικός τίτλος: Παράξενα Παιχνίδια
Age Line
Κατάλληλο για άνω των 18
  FUNNY GAMES  
Είδος: Θρίλερ, Δραματική
Θέμα: Εισβολή, Βασανιστήρια, Σαδισμός
ΣκηνοθεσίαMichael Haneke
ΗθοποιοίSusanne Lothar, Ulrich Muhe, Arno Frisch, Frank Giering, Stefan Clapczynski
ΣενάριοMichael Haneke
ΠαραγωγήVeit Heiduschka
ΦωτογραφίαJurgen Jurges
ΜοντάζAndreas Prochaska
Υπάρχουν 9 σχόλια χρηστών για την ταινία
Υπόθεση:
Μια οικογένεια παγιδεύεται στο απομακρυσμένο εξοχικό τους σπίτι από δύο διαταραγμένους νεαρούς που φαίνεται ότι δεν έχουν το καλό στο μυαλό τους.
Σχόλια:
Μια αρκετά άνιση ταινία από τον Βαυαρό σκηνοθέτη Michael Haneke, που έγινε αρκετά γνωστός πρόσφατα με την κυκλοφορία του art house δράματος THE PIANO TEACHER. Με το FUNNY GAMES ο Haneke μπήκε για λίγο στα...σαλόνια των οπαδών του ακραίου σινεμά, και προκάλεσε αίσθηση, τόσο λόγω της θεματολογίας του, όσο και για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να την παρουσιάσει.

Μια οικογένεια με τη μητέρα, τον πατέρα και τον μικρό γιο πηγαίνουν στο παραθαλάσσιο εξοχικό τους σπίτι στην εξοχή, μόνο και μόνο για να γίνουν θύματα δύο ψυχωτικών νεαρών οι οποίοι τους βάζουν να συμμετέχουν σε «αστεία παιχνίδια» με στόχο την διασκέδασή τους. Μερικά από αυτά συμπεριλαμβάνουν την ψυχολογική και σωματική βία, τον εξευτελισμό και τελικά το φόνο.

Από τα πρώτα λεπτά του, το FUNNY GAMES δείχνει ότι δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη exploitation ταινία όπως τις πολλές που έχουμε δει με παρόμοια θεματολογία, στυλ LAST HOUSE ON THE LEFT (αλλά χωρίς τους βιασμούς), FIGHT FOR YOUR LIFE κλπ.

Αντίθετα, κάποιος μπορεί να βγάλει εύκολα το συμπέρασμα ότι ο Haneke ήθελε να περάσει ένος είδους μήνυμα με το FUNNY GAMES σχετικά με τις επιλογές κατά κύριο λόγο του κοινού όσον αφορά την κινηματογραφική ψυχαγωγία. Όπως οι δύο νεαροί δεν μοιάζουν να έχουν κανενός είδους κίνητρο για τις φρικαλεότητες που ετοιμάζονται να κάνουν, ενώ η εξωτερική τους εμφάνιση δείχνει αρχικά δύο συνηθισμένους νέους από καλό σπίτι που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τι έχουν στο μυαλό τους. Έτσι και εμείς, οι θεατές του FUNNY GAMES, με την προτροπή του Haneke επανεξετάζουμε αυτά που βλέπουμε και για ποιο λόγο τα βλέπουμε, τι μας αρέσει και τι μας τραβάει σε τόσο βίαια θεάματα;

Όλα αυτά όμως, ενώ δίνουν στο FUNNY GAMES μια art house αξιοπιστία, δεν βοηθούν και πολύ στο τελικό αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μου. Πρώτα απ’ όλα, οι Arno Frisch και Frank Giering δεν είναι σε καμία περίπτωση David Hess και John Morghen, πόσο μάλλον David Hess και Fred J. Lincoln. Είναι απλά δύο κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, κομπλέ με σνομπ ντύσιμο και ομιλία που μόνο απέχθεια μπορούν να προκαλέσουν στον μέσο οπαδό του ακραίου σινεμά, που λογικά θα προτιμούσε δύο τρελαμένους κακοποιούς σε στυλ Frank Zito του MANIAC ή του μικρού Alex και της παρέας του από το CLOCKWORK ORANGE που θα καλύψουν το χρόνο της προβολής με φρικαλεότητες που όμως τελικά στοχεύουν σε κάποιου είδους λύτρωση.

Στο FUNNY GAMES, η λύτρωση δεν έρχεται ποτέ, ούτε για την παγιδευμένη οικογένεια, ούτε για το θεατή, μιας και ο Haneke προτιμάει να αποφύγει την τυπική εξέλιξη στυλ «κακοί σαδιστές που σε λίγο θα βρουν αυτό που τους αξίζει». Εκεί που πάει να εξιλεωθεί και να εξιλεώσει και όλους εμάς, το FUNNY GAMES χρησιμοποιεί το κόλπο του "rewind" στην ταινία, όταν φαίνεται ότι η Anna (Susanne Lothar) τελικά θα πιάσει το όπλο και θα καθαρίσει τα κακομαθημένα κωλόπαιδα. Εδώ είναι που ο Haneke φανερώνει καθαρά πλέον το στόχο της ταινίας. Δεν είναι ψυχαγωγία, είναι ψυχανάλυση.

Έλα όμως που αναπόφευκτα γίνεται υπερβολικά βαρύ κι ασήκωτο, παρόλο που οι σκηνές βίας είναι σε γενικές γραμμές αρκετά «χαλαρές». Όλα αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπάρχει λύση στην ιστορία, και τη συνειδητοποίηση ότι μάλλον τιμωρούμαστε από τον Haneke επειδή μας αρέσουν οι βίαιες ταινίες, εμένα προσωπικά με ξένισαν και με θύμωσαν αρκετά. Κάποιες αναληθοφάνειες από πλευράς σεναρίου, όπως η ευκολία με την οποία οι δύο διεστραμμένοι νέοι αν και άοπλοι κατάφεραν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της οικογένειας χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από τους παθόντες με βρίσκουν λίγο σκεπτικό. Καταλαβαίνω ότι κάτι τέτοιο μάλλον έγινε εσκεμμένα από τον Haneke, αλλά τελικά αυτό αποβαίνει σε βάρος της ταινίας, από πλευράς θεάματος. Γίνεται δυσάρεστη για να είναι δυσάρεστη, με σχεδόν κανέναν χαρακτήρα που να μπορεί να ταυτιστεί ο θεατής, που απλά περιμένει να δει που θα καταλήξει αυτό το νοσηρό σόου, που τελικά γίνεται γρήγορα κουραστικό συν όλα τα άλλα.

Η art house επικάλυψη, πάντως του FUNNY GAMES φαίνεται ότι πέτυχε αρκετά, μιας και οι διάφοροι mainstream κριτικοί και κοινό το θεωρούν- εν ολίγοις- αριστούργημα. Πώς άραγε θα έκριναν οι περισσότεροι από αυτούς, για παράδειγμα, το HOUSE ON THE EDGE OF THE PARK ή το LAST HOUSE ON THE LEFT; Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα τα έθαβαν χωρίς πολλά- πολλά, λόγω φανερής exploitation διάθεσης και μόνο. Όμως το FUNNY GAMES, εκτός ότι εκμεταλλεύεται την δίψα του κοινού για...αίμα, στο τέλος την παρουσιάζει σαν κάτι κακό, σαν κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει το θεατή (και ενδεχομένως να τον κάνει να νιώσει ένοχος;). Λυπάμαι, αλλά δεν την καταλαβαίνω αυτή την προσέγγιση, αλλά είμαι σίγουρος ότι οι υπεύθυνοι των εκάστοτε φεστιβάλ στα οποία πήρε μέρος το FUNNY GAMES θα έτριβαν τα χέρια τους από ικανοποίηση, μόνο και μόνο επειδή η επικάλυψη του με την ταμπέλα του «εγκεφαλικού Ευρωπαϊκού κριτικού σινεμά» αύξησε τις πωλήσεις, ενώ εξασφάλισε ότι η ταινία θα υπερεκτιμηθεί από κριτικούς και κοινό.

Ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Μάλιστα, φεύγω κατευθείαν να δω το FIGHT FOR YOUR LIFE, έτσι για να έρθω λίγο στα ίσια μου μετά από αυτήν την....εγκεφαλική εμπειρία.
DVD Notes:
Η ταινία κυκλοφορεί σε DVD από την Odeon, σε έκδοση με 3 DVD με τίτλο MICHAEL HANEKE COLLECTION.
Διεθνείς DVD εκδόσεις:
R0 Αμερική (Winstar Home Video)
R0 Μ. Βρετανία (Tartan Video)
R1 Αμερική (Kino Video)
R2 Βέλγιο (Boomerang Pictures)
R2 Γαλλία (GCTHV)
R2 Σκανδιναβία (Future Film)
R5 Ρωσία (Premier Digital)

Όλες οι εκδόσεις είναι χωρίς περικοπές.


Τελευταίοι 5 σχολιασμοί μελών

Birdy (Βαθμολογία: 5) στίς 08/11/2009 18:53

Ταινιαρα, απλα τελειο, καιρο ειχα να δω τετοιο ψυχολογικο θριλερ, απο τα καλυτερα του Haneke!

Nikmpou (Βαθμολογία: 5) στίς 14/07/2009 11:04

Apla teleio psychologiko thriler. Apo ta palia kala kai oraia

sleazy (Βαθμολογία: 3) στίς 18/04/2009 13:49

Πραγματικά,η ταινία θέλει να εκνευρίσει το θεατή!Και το πετυχαίνει...Σε κάποιες σκηνές εκτεταμένος χρόνος που δεν χρειάζεται.Η ηθοποιοί καλοί στο ρόλο τους με εξαίρεση τον πατέρα του παιδιού που είναι ατάλαντος.Εν τέλει,πολύ φασαρία για αυτή τη ταινία.Τρίχες κατσαρές!!!Δεν βλέπεται πέρα από μια φορά εύκολα είναι η αλήθεια.

pflashatos (Βαθμολογία: 4) στίς 13/01/2009 10:55

Νοίκιασα ΄και είδα πρόσφατα την αμερικάνικη εκδοχή του Funny Games και μου είναι πάρα πολύ εύκολο να πω πως αν και η ταινία είναι ολόιδια με την αυστριακή (άλλωστε είναι ο ίδιος σκηνοθέτης) δεν με άγγιξε όσο η πρωτότυπη. Όσο κι αν συμπαθώ τον Roth και τη Watts αυτή η απόγνωση στα βλέμματα των πρωταγωνιστων της πρωτότυπης ταινίας δεν συγκρίνεται. Ως πότε λοιπόν θα βλέπουμε ανόητα remake ευρωπαϊκών ή ασιατικών ταινιών; Καμιά αμερικάνικη εκδοχή, από τα Ring, Ju-On μέχρι ακόμη και το La Femme Nikita δεν κατάφερε να ξεπεράσει το πρωτότυπο. Τι να την κάνω την πιο καθαρή φωτογραφία και την πιο άρτια καλλιτεχνική διεύθυνση όταν λείπει το βασικότερο η ατμόσφαιρα και η ένταση. Δεν είναι τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια το Hollywood έχει αναλωθεί σε remake παλιότερων ή/και μη αγγλόφωνων ταινιών ή σε μεταφορές βιβλίων, comics, video games. Τι φταίει; Η έλλειψη του βασικότερου στοιχείου μιας ταινίας. Λείπει αυτή η γαμημένη η ιδέα που θα κάνει κάποια ταινία διαφορετική από άλλες προγενέστερες. Κάπου πήρε το μάτι μου πως συζητιέται ώστε να γυριστούν αμερικάνικα remake του Tetsuo και του Old Boy. Έλεος! Αυτά εν είδει προλόγου. Για να έρθω στα ίσια μου αμέσως μετά ξαναείδα το πρωτότυπο Funny Games. Μια ταινία που καταφέρνει να γίνει δύσπεπτη χωρίς γραφικές σκηνές βίας. Δεν υπάρχει ακραίο gore, δεν υπάρχει έντονη σωματική βία. Αυτό που κάνει αυτή την ταινία τόσο βίαιη είναι η ακραία ψυχολογική βία που ασκείται, ο εξευτελισμός και σε τελική ανάλυση η κτηνώδης υποτίμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το πρωτο μεγάλο ατού της ταινίας. Το δεύτερο μεγάλο ατού είναι η ταυτότητα των εισβολέων. Δεν έχουμε τους βίαιους απόβλητους του Last House On The Left ούτε τους κοινωνικά απροσάρμοστους του House On The Edge Of The Park. Οι εισβολείς είναι παιδιά αστικής τάξης, βολεμένα, ευγενικα, ντυμένα στα λευκά, το οποιο αντιδιαστέλλεται με την μοχθηρία τους που πραγματικά σπάει κόκαλα χωρίς ποτέ όμως να ξεφεύγει στα όρια του γραφικού. Κι όλα αυτά σε ένα ήσυχο θέρετρο όπου η αστική τάξη ζει αποκομμένη ΄μέσα στην εφησυχαστική αδιαφορία της.Ο κίνδυνος που παραμονεύει δεν είναι κάτι διαφορετικό από τους ίδιους. Δεν είναι άξεστοι εισβολείς αλλά παιδια που είναι γνήσια προϊόντα της δικιάς τους κουλτούρας. Το τρίτο και μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι η απουσία λύτρωσης κι εξιλέωσης. Τα αισθήματα που έχεις ήδη νιώσει στο τέλος της ταινίας δεν εξομαλύνονται. Μένεις ανικανοποίητος λόγω της έλλειψης αυτής αλλά και του τελευταίου πλάνου που ένοχα αφήνει να εννοηθεί μια επανάληψη της ίδιας ιστορίας με διαφορετικά θύματα. Ακόμη και η μοναδική στιγμή λύτρωσης ευνουχίζεται απο το rewind και τελικά μένεις αποσβολωμένος από το χαστούκι που έφαγες. Καταπληκτική ταινία

jimmy007duke (Βαθμολογία: 5) στίς 27/09/2008 11:47

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΩ Η ΜΑΛΛΟΝ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.
ΤΟ ΦΙΛΜ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ REMAKE ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΜΕ ΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΘΑ ΤΟ ΔΟΥΝ , ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΛΟΤΣΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΩΝ HAPPY END USΑ MOVIES.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΔΙΨΑΣ ΓΙΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΗ ΕΩΣ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΙΡΩΝΙΚΟ ΛΕΠΤΟ ΤΗΣ , Η ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΒΑΣΑΝΟ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ ΑΥΤΟΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ.
ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΨΑ.
ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ.
ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΕΡΝΑΕΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΙ MARRIAGE COUNCILING.
EIXE POINT KAI ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΘΕΙΣ ΛΙΓΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΜΟ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙΣ.
ΠΡΙΟΝΙΖΕΙ ΕΥΣΤΟΧΑ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΕΩΝ ΟΧΙ ΩΣ ΚΑΚΟΝΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΒΡΩΜΙΚΟΙ ΑΛΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΕΥΠΡΕΠΩΣ ΝΤΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ.
ΑΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΤΣΙΓΚΛΙΣΜΑ ΣΤΑ ΝΕΥΡΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΘΑ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.
ΑΠΛΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ!





Σχολιάστε αυτή την ταινία.

Βαθμολογήσετε αυτή την ταινία.

Login Username:

Password:



Δεν είστε μέλος; Γραφτείτε εδώ!

Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
b-movies.gr rating
starstar

Gore
1
Τι σημαίνουν;

Users rating
starstarstarhalf starhalf starhalf starhalf starhalf starhalf starhalf starhalf star
(7 Ψήφοι)
ΨΗΦΙΣΤΕ
corner © 2006-2010 b-movies.gr - Copyright notice - User Agreement - Privacy Policycorner
Created by Rassp